„Być chrześcijaninem” jako styl życia – ważne aspekty

(cykl)

Kościół powszechny, przeznaczony dla wszystkich, dla każdego człowieka, bez wyjątku

Zdecydowana większość ludzi w Polsce, uważających siebie za chrześcijan, w większości katolików, w klimacie społecznym sprzyja uznaniu Kościoła jako powszechnego. W praktyce jednak okazuje się, że nie wszystko jest tak proste i jasne. Zwłaszcza obecne podziały ideologiczne w społeczeństwie rzutują na świadomość i poczucie powszechności. Poczucie przynależności do określonego kręgu budzi krytyczne postawy wobec „prawdziwej katolickości innych”; budzi też pretensje do Kościoła, do konkretnych jego przedstawicieli, że tego nie akcentują, że są otwarci na każdego. W mediach pojawiają się określenia deprecjonujące jednych, aprobujące innych. Widać to także w kręgach bezpośredniego duszpasterstwa, ocenach k o g o , jak identyfikowanego ideologicznie, zaprosić, aby poprowadził rekolekcje, na dalszy plan odkładając ocenę o jego jakości duchowej, teologicznej, „długości fal” odpowiadających konkretnemu środowisku.

 „Być chrześcijaninem” jako styl życia – ważne aspekty

(cykl)

Wspólnota. Nikt nie jest chrześcijaninem w pojedynkę

Żyjemy w sytuacji napięcia. Z jednej strony od chwili przyjęcia sakramentu chrztu jesteśmy wszczepieni w Winny Krzew, którym jest Jezus Chrystus. Życie Boże jest w nas. Wzmacniane przez inne sakramenty: bierzmowanie, komunię św., pokutę, małżeństwo – gdzie Jezus Chrystus jest wprowadzony w życie małżonków jako gwarant godności stworzonych na obraz i podobieństwo Boga i jako punkt odniesienia ułatwiający odnawianie się jedności dwojga, ich relacji z dziećmi. Z drugiej jesteśmy pod presją kultury współczesnej, mody panującej w środowisku. Kultura współczesna ma elementy dobre, ale ma też cechy nie tylko antychrześcijańskie, ale i rozbijające osobowość człowieka, obezwładniające tożsamość, zdolność życia w społeczeństwie.

(cykl)

Religijność, katolicyzm w Polsce mają swoje mocne, ale i słabe strony. Klimat kulturowy, oparty o tradycję historyczną, sprawia, że „Polska jest krajem katolickim”. Bycie katolikiem jest „sprawą normalną”. W praktyce jednak gubi się często wyrazistość tej identyfikacji. Trendy kulturowe, podziały oparte o partyjne sojusze – silniejsze niż poczucie i specyfika wspólnotowego charakteru oraz sekularyzacja życia społecznego sprawiają, że gubi się wyrazistość realnej świadomości KIM jestem. KIM jestem jako osoba? KIM jestem w rodzinie, środowisku? Jaki charakter ma moja przynależność do Kościoła (także jako instytucji)? A jaki do wspólnoty sąsiedzkiej? Jaka nić więzów łączy mnie ze społecznością, w oparciu o którą kształtowała się przez wieki historia, jakże odrębna od rytmu dzisiejszego życia?

Troska o wspólny dom – konieczność ciągłej odnowy – kreatywność

Beskid Śląski
Beskid Śląski

 

Teksty z encykliki papieża Franciszka Laudato si’ zaproszeniem do:

  • przyjrzenia się własnemu stylowi życia,
  • dokonania właściwej jego oceny,
  • podjęcia konkretnej, najbardziej palącej, zmiany.
Wybierz siedem dni / w każdym z nich (najlepiej do południa) znajdź 20 minut na spotkanie z sobą i ze Stwórcą / płaszczyzną spotkania niech będzie wybrany tekst z encykliki Laudato si’ / wieczorem, jak Nikodem, porozmawiaj z Jezusem o narodzinach z wody i Ducha / na zakończenie przywołaj ponownie wybrany tekst z encykliki.

Amplituda emocji związana z decyzją Benedykta XVI o zakończeniu przez niego urzędu piotrowego w Kościele jakby nieco maleje. Medialna wrzawa (przechodząca czasami w histerię próby ratowania Kościoła) przygasa i poszukuje nowych sensacji. Zapraszani przez mainstreamowe media „eksperci” nagłaśniają swoje opinie – nie słuchając głosu najważniejszej Postaci. Rozmowy chrześcijan oraz tych z różnych kręgów relacji do Kościoła wydają się czasami trochę zagubione lub nieuporządkowane, a nawet sprawiające wrażenie omawiania tej papieskiej decyzji jakby wyrwanej z kontekstu całości pontyfikatu, nawet więcej z kontekstu całości  życia osoby, której na imię Joseph Ratzinger.

Czytaj całość (plik pdf)

Zatrzymać złoLecz powiadam wam, którzy słuchacie: Miłujcie waszych nieprzyjaciół; dobrze czyńcie tym, którzy was nienawidzą; błogosławcie tym, którzy was przeklinają, i módlcie się za tych, którzy was oczerniają. Jeśli cię kto uderzy w [jeden] policzek, nadstaw mu i drugi! Jeśli bierze ci płaszcz, nie broń mu i szaty! Daj każdemu, kto cię prosi, a nie dopominaj się zwrotu od tego, który bierze twoje.

Miesiąc maj, pełen świeżej zieleni, kolorów i zapachów kwiatów, ptasiego rejwachu. Ten, zdaniem wielu, najpiękniejszy miesiąc w roku, Kościół poświęcił Maryi.

Wizerunek Maryi znamy z kart Biblii. Spotykamy ją w scenie zwiastowania (Łk 1,26-38), w drodze do Elżbiety (Łk 1,39-56), widzimy ją w burzliwych, ale radosnych wydarzeniach związanych z narodzeniem Jezusa (Mt 1,18-2,23, Łk 2,1-40), później w czasie szukania dwunastoletniego Syna podczas Święta Paschy (Łk 2,41-50). Widzimy jak Maryja towarzyszy Jezusowi (Łk 2,51), słyszymy jej słowa wypowiedziane w Kanie - ostatnie przytoczone w Biblii słowa Maryi, jej testament „zróbcie wszystko, cokolwiek Wam powie” (J 2,5).

Kontakt

WŻCh w Polsce

ul. Rakowiecka 61
02-532 Warszawa

NIP: 5213137346
REGON: 017235359
nr konta: 22 1020 1013 0000 0202 0328 6929

Kontakt

tel.: +48 733 734 777
e-mail: kontakt

Newsletter

Wysyłane raz w miesiącu najważniejsze informacje z życia wspólnoty narodowej.

© WŻCH Polska 2020
Wykonanie: Solmedia.pl