Medytacja 17.06.2017

Medytacje ignacjańskie w kościele pw. Ducha Św. w Toruniu
„Idźcie i głoście” (17.06.2017)

1. Znak Krzyża Świętego.
2. Modlitwa przygotowawcza: Proszę Cię Boże, Panie mój, aby wszystkie moje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Twojego Boskiego Majestatu.
3. Wprowadzenie I:
Fragment z Ewangelii według św. Mateusza (Mt 9,36-10,8).
Jezus widząc tłumy ludzi, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce nie mające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził. Tych to Dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące wskazania: Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego! Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy! Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie!.

Wyobrażenie miejsca: wyobrażę sobie Jezusa nauczającego swoich uczniów w drodze do Jerozolimy, jak wspólnie przemierzają Galileę, Samarię i Judeę.

(1 minutowe rozmyślanie)

Wprowadzenie II: Prośmy Pana Boga o łaskę gorliwości w głoszeniu Dobrej Nowiny wszystkim, do których Bóg nas posyła.

4. Rozmyślanie
Punkt 1: Jezus widząc tłumy ludzi, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce nie mające pasterza.
Zobaczę, jak za Jezusem podążają wielkie tłumy. Jedni szukają uleczenia fizycznych chorób, inni są zafascynowani cudami, których Jezus dokonuje, jeszcze innych pociąga Jego nauka, w której widzą prawdziwe nauczanie Boga. Jezus widzi ich wszystkich, widzi ich pragnienia, motywacje, niedostatki. Widzi te tłumy ludzi sobie współczesnych, ale też widzi tłumy, które nieustannie, aż do teraz, za czymś gonią, czegoś poszukują, pragną zaspokojenia swoich tęsknot. I lituje się nad nimi, nad każdym z nas – nad naszymi troskami, zranieniami, naszym brakiem nadziei, poczuciem opuszczenia, niedostatkiem, zagubieniem w świecie.
Czy ja też jestem w tym tłumie, który podąża za Jezusem? Czego od Niego oczekuję? Czy wieżę, że On może zaradzić wszystkim moim potrzebom? Czy widzę innych ludzi potrzebujących pasterza? Jak na nich patrzę? Czy umiem patrzeć na innych tak jak Jezus?
(6 minutowe rozmyślanie)
Punkt 2: Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości.
Jezus, widząc tak wielu potrzebujących, udziela swoim uczniom władzy i daje im misję zaradzania ludzkim potrzebom, wypędzania złych duchów i leczenia wszystkich chorób. To dzieje się także dzisiaj. Jezus powołuje również mnie do pomocy bliźniemu, dając te łaski i dary, których szczególnie potrzebuję do realizacji swojego, konkretnego powołania.
Czy czuję się wezwany przez Boga do konkretnych zadań, ludzi, stanu życia? Jak współpracuję z łaską i udzielanymi mi darami? Czy staram się jak najlepiej wykorzystywać je do służby bliźnim?
(6 minutowe rozmyślanie)
Punkt 3: Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie.
Najważniejszym poleceniem Jezusa jest głoszenie Dobrej Nowiny. Apostołowie, którzy doświadczyli bliskości z Jezusem, którzy uwierzyli, że jest Synem Boga, mają za zadanie świadczenie o tym, że przybliża się Królestwo Boże.
To polecenie Jezusa, żeby głosić wszystkim prawdę o zbawieniu jest wciąż aktualne. Każdy z nas wezwany jest do tego, aby dawać świadectwo i głosić, że Jezus jest Zbawicielem, Zwycięzcą śmierci.
Czy dzielę się z innymi moją wiarą? Jakim jestem świadkiem Chrystusa? Czy pragnę, aby wszyscy ludzie byli zbawieni? Co robię, żeby tak się stało?
(6 minutowe rozmyślanie)

5. Rozmowa końcowa (kolokwium) – Na koniec porozmawiam z Jezusem o tym, co mnie poruszyło w czasie rozmyślania.
(3 minutowe rozmyślanie)

6. Modlitwa „Ojcze nasz...”
7. Znak Krzyża Świętego.

(Autorka rozważania: Elżbieta Wierszyło)

Wspólnota Życia Chrześcijańskiego w Polsce
ul. Rakowiecka 61, 02-532 Warszawa
NIP: 5213137346, REGON: 017235359
tel.: +48 733 734 777
e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
nr konta: 22 1020 1013 0000 0202 0328 6929